A Vexiga

A VEXIGA A vexiga urinaria é o órgano oco no que se almacenan os ouriños formados en os riles. Os ouriños chegan á vexiga procedente dos riles por dous uréteres e elimínase cara ao exterior a través da uretra. A vexiga dos ouriños é un depósito elástico, formado por fibra muscular lisa que ten unha capacidade que varía en torno a 1 litro, pero tense sensación de enchedura ("ganas de mexar") dende os 400 centímetros cúbicos.


A vexiga é o órgano principal do sistema excretor, é un órgano oco situado na parte inferior do abdome e superior da pelve, destinada a conter os ouriños que chegan dos riles a través dos uréteres. A vexiga é unha bolsa composta por músculos se encarga de que almacenar os ouriños e liberala. Cando está baleira, as súas paredes superior e inferior póñense en contacto, tomando unha forma ovoidea cando está chea. A súa capacidade é duns 700-800 mL. O seu interior está revestido dunha mucosa cun epitelio poliestratificado pavimentoso, impermeable aos ouriños. A súa parede contén un músculo liso, que contraéndose e coa axuda da contracción dos músculos abdominais, produce a evacuación da vexiga a través da uretra. A isto chámase micción. A parte da vexiga que comunica coa uretra está provista dun músculo circular ou esfínter, que impide normalmente a saída involuntaria dos ouriños. Ademais destas fibras lisas hai outras estriadas que axudan a reter voluntariamente os ouriños.

Recibe os ouriños polos uréteres, que se abren na parte traseira da vexiga, cando está baleira a vexiga pode ser case igual de pequena que toma o tamaño dunha ameixa, cando se enche, non obstante pode chegar a ter o tamaño dun pomelo. Ten unha gran capacidade de ampliarse, tanto que aínda que poida conter entre 200 a 400 ml aproximadamente antes dos cales unha persoa note a sensación de mexar.

Na base, a vexiga ábrese á uretra, tubo que leva os ouriños ao exterior, a apertura e peche desta é controlada polo esfínter. Esta é a última fase do sistema excretor